Kökleri gökyüzüne uzanan bir boşluğun içinde Hissediyorum kendimi.

Sen ağlarken gülemem ben Akarken gözlerinden yaşlar dudaklarıma konduramam umursamaz bir tebessüm

Olamam gelincik gibi parlak. Yeşeremez kalbime sakladığım tohumlar.

Bir kucak dolusu pişmanlık doldurdum, Kıyafetimi bohça yapıp.

Cama koyulan saksıları severdin, Büyüyen, rengârenk çiçekleri…