Vefa Nedir?
Günümüzde çok yakınılan konulardan biri olan vefayı ele almaya çalışalım. Vefa, kimilerine göre bir semt ismidir; deyimi sık sık kulağımıza çalınmıştır. Hepimiz kendimize göre vefalıyız ama çevremizdeki birtakım kimseler vefasızdır. Peki, bize göre vefasız olan kişilere göre biz çok vefalı mıyız, yoksa vefasız mıyız?
Kimi arkadaşlarımı aradığımda çok sık şu cümlelerle karşılaşırım: “Tam da aklımdan sen geçiyordun.” veya “Geçen gün seni çaldırdım, duymadın galiba.” Bu cümlelerle sohbete başlarız. Bugün kendime “Neden böyle söylüyorlar, yoksa kendilerince bir sıkıntı mı hissediyorlar?” diye sordum ve bu satırları yazmaya karar verdim.
Vefa, bugün TDK’ye göre anlam itibarıyla sevgiyi sürdürme ve dostluk bağı demektir. Bu bağ, kimine göre bir içtenlik, kimine göre bir mesajdır. Biz dostlarımıza karşı iyi ve temiz niyetliyken, acaba onlar bize karşı art niyetli mi? İnsan bunu da düşünmeden edemiyor. Peki, biz ne sebeple kendimizi vefalı konumuna koyuyoruz? Ya biz de onlara göre vefasızsak?
Aslında bazı arkadaşlarım var; onlarla hiç konuşmasak, aramasak bile birbirimize karşı böyle bir hissiyata kapılmıyoruz. Vefa kelimesi Divan Edebiyatı’nda da sık sık karşımıza çıkar. Şu beyitle örneği taçlandıralım:
“Bende Mecnûn’dan füzûn âşıklık istîdâdı var,
Âşık-ı sâdık menem, Mecnûn’un ancak adı var.
Sana benim gibi vefâkâr bulunmaz,
Bana da senin gibi cefâkâr yar bulunmaz.”
—
Böyle demiş Divan şiirinin üstadı Fuzûlî. Peki biz neden bundan dert yanıyoruz ve dertleniyoruz? Biz kendimize göre çok mu vefalıyız ki insanlardan bunu bekleme cüretine giriyoruz?
Ne demiş : “İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir.”
Biz kendimizi ne denli tanıyoruz? Bunu da düşünmek gerekiyor. En son neyi keyif alarak yaptık ya da kendimizle ne zaman baş başa kaldık? Kimilerine göre delilik olan o iç sese ne zaman kulak verdik?
İnsan bunları biraz düşününce, iğneyi kendine, çuvaldızı başkasına batırmanın ne büyük marifet olduğunu anlıyor. Artık her anı, her olayı yaşarken biraz da o iğneyi kendimize batırmamız dileğiyle… Hepiniz vefalı kalın…